توضیحات
داستان رمان جایی که آب طعم شراب دارد، حکایتی ست از تقابلی میان سنت و مدرنیته. البته از سنت ها زیاد گفته نمی شود. فکر می کنم به اندازه کافی از سنت ها شنیده ایم. در این داستان بیشتر از نسل امروز می خوانیم. نسل جدیدی که ادعا می کنند که دیده نمی شوند. که گفته نمی شوند. که فهمیده نمی شوند. که شمرده نمی شوند. تمام این تفاوت ها در ذهن دختری جوان جریان دارد که بعد از سالها زندگی کردن در شهری کوچک و با آدم های ساده و غیرپیچیده ای مانند خودش، وارد دنیای مدرن و جدید می شود…
اسم رمان: رمان جایی که آب طعم شراب دارد
نویسنده این اثر: یاسمین منصوری
ژانر رمان: عاشقانه، اجتماعی
گوشه ای از داستان رمان جایی که آب طعم شراب دارد
صدای خرناس کشیدن زنی که کنار دستش نشسته بود، از گوشش وارد سرش میشد و به سمت مغزش میرفت. اعصابش را بهم ریخته بود. صدایی بود، مشابه به وزوز مگس و با این تفاوت که نمی توانست برای پس زدنش، دستش را در هوا پرت کند. پوفی کشید و زیپ کیف دستی اش را بی دلیل باز کرد و بست.
با خودش فکر کرد شاید اینطور بتواند زن را بیدار کند. زن اما عمیقا در خواب بود. باز پوفی کشید و همراه با پوف بلندش، نگاه بدی هم به سمت زن انداخت. انگار می توانست او را ببیند. زنک انگار بلندگو در گلویش جاسازی کرده بودند. یک لحظه وقفه هم نمی انداخت.
با ناراحتی در صندلیِ سفت اتوبوس جا به جا شد. همان اول که سعی کرد سر صحبت را با زن میانسالِ کنار دستش باز کند، با بی میلی اش مواجه شد و تمام راه را به خرناس کشیدن هایش گوش داد. مسیر دانشگاه تا خانه را هم همیشه با اتوبوس می آمد و میرفت ولی آن مسیر خیلی کوتاه بود.
